گاهی با فنجان چای به شعرها پناه می برم...

عباس صفاری...

اولین بار نیست

که این غروب لعنتی غمگین‌ات کرده است

آخرین بار نیز نخواهد بود.

به کوری چشمش اما

خون هم اگر از دیده ببارد

بیش از این خانه‌نشین‌مان

نخواهد کرد ..

کفش و کلاه کردن از تو

خنده به لب آوردن‌ات از من ..

+ تاريخ ۱۴۰۲/۱۱/۱۱ساعت نويسنده chakavak |